سرگذشت غم انگیز یک کشتی (رافائل)
۱ : در ابتدا به این سایت سری بزنید : خانه وبلاگ نویسان بوشهری
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
این مطلب رو توی یکی از سایتها که داشتم دنبال یه موضوع درباره کشتی های مسافری میگشتم پیدا کردم. و چون دیدم که اسم بوشهر و بوشهری توشه گفتم واسه شما دوستای عزیز هم بزارمش تا شما هم بخونید .
سرگذشت غم انگیز یک کشتی ( رافائل ) که تو زمان خودش توی بوشهر تک بوده .
عکسی از دو کشتی معروف ایتالیایی رافائل و میکلانژ
اونهایی که تا به حال به بوشهر مسافرت کرده باشند حتما اسم رافائل به گوششون خورده.پیتزای رافائل ، ساندویج رافائل و … اما شاید هیچکدوم ندونن که چرا این همه اسم رافائل همه جا به چشم می خوره ؟ رافائل کی بوده که این قدر مردم این شهر دوستش دارن؟
رافائل یک کشتی بود که سر گذشتی غم انگیز ولی شنیدنی داره.
۳۱ سال پیش محمد رضا شاه دو تا کشتی توریستی به نام های رافائل و میکلانژ از ایتالیا میخره. میکلانژ از رافائل خیلی کوچیکتر بود . رافائل بزرگ بود و با عظمت .یک کشتی با شکوه با همه امکانات تفریحی که تو زمان خودش نظیر نداشت. یک کشتی با سالنهای سینما و تئاتر.زمینهای ورزشی .استخر .هتل .تالارهای باشکوه .رستوران … هیچ کدوم از کشورهای پیشرفته اون زمان همچین کشتی رو نداشتن.میگن روزی که رافائل از ایتالیا به سوی ایران حرکت میکنه مردم ایتالیا با اشک رافائل رو بدرقه میکنند.چون کشورشون مثل ایران پول دار نبود و رافائلی رو که خودشون ساخته بودند مجبور بودند به ایران بفروفشند. رافائل در میان اشک و اندوه ایتالیا رو ترک کرد و زیبا و خرامان به سوی ایران پیشرفت . البته میکلانژ هم همراه رافائل به ایران اومد اما میکلانژ به هیچ عنوان با رافائل قابل مقایسه نبود.
سرانجام رافائل و میکلانژ به ایران رسیدن . میکلانژ رو به بندر عباس فرستادند و رافائل رو به بوشهر .
به آبهای نیلگون خلیج همیشه فارس.
همه در برابرزبیایی و شکوه رافائل شگفت زده شده بودند. و الحق که ایتالیایی ها حق داشتند به خاطر از دست دادنش گریه کنند.
حالا دیگه رافائل مال ایران بود و خیلی ها برای دیدینش به بوشهر میومدن، تا مدتی رو هرچند کوتاه تو این کشتی بگذرونن. جشنهای زیادی تو تالارهای رافائل برگزار میشد.
رافائل تو اون زمان تک بود.
تا اینکه انقلاب شد و طولی نکشید که ایران درگیر جنگ با عراق شد.همون سالها ایتالیا میکلانژ رو خرید و به ایتالیا برگردوند. رافائل اما هدف موشکهای عراقی قرار گرفت و اگرچه قابل تعمیر بود اما هیچکش نفهمید چرا کسی اینکار رو برای نجات رافائل انجام نداد. همه تجهیزات و مبلمان لوکس رافائل به یغما رفت و سرانجام رافائل آروم آروم به زیر آب رفت.اون روز مردم بوشهر که اومده بودند برای آخرین بار ببینش گریه میکردن.آخه همه رافائل رو دوست داشتن.
رافائل غرق شد یا غرقش کردند ؟ سوالی بود که هیچ وقت پاسخ داده نشد.رافائل رفت تا ته آبها تا قصه غصه هاش رو فقط به ماهی ها بگه. شاید برای همینه که حالا اطراف رافائل پر از ماهیه.اینو میشه از ماهیگیر هایی که برای صید ماهی میرن اونجا پرسید.اونایی که رفتن اونجا میگن دیدن رافائل با اون همه عظمت زیر آب آدم رو منقلب میکنه .یه جورایی تن آدم میلرزه.
الان سالها از اون ماجرا میگذره ولی همچنان اسم رافائل رو تو بوشهر همه جا میبینی و میشنوی.اما این پایان داستان رافائل نبود .حالا پس از سالها مسوولین تصمیم گرفتن که رافائل رو از آب بیرون بیارن . نه برای اینکه بخوان اونو احیا کنن .
نه!
حالا با این سرگذشت معلوم نیست که سر این کشتی عظیم و زیبای اون زمان چی قراره بیاد ؟؟؟ من که ندیدم کشتی رافائل رو اما ۵-۴ سال پیش به همراه مدرسه رفیتم گردش و از قضا گفتیم بریم سوار یه لنج بشیم تا دورمون بده . ناخدای لنج هم بردمون تا نزدیکی همین کشتی ( رافائل ) با اینکه چیزی از این کشتی عظیم نمونده بود اما راست گفته نویسنده این مطلب با دیدن خرابه های این کشتی عظیم باز هم دل آدم میگیره و غصه میخوره که چرا مسئولین استان فکری نمیکنن و راه چاره ای پیدا نمیکنند تا بتونند دوباره این کشتی رو بازسازی کنند ؟ نمیگیم دوباره بندازینش توی آب تا بخواد مثل سابق باشه . نه . میتونید بقایاش رو بازسازی کنید و توش رو یه موزه درست کنید . یه همت بلند میخواد و یه اراده و یه یا علی که این کار رو انجام بدین .
شما مسئول عزیز . شما هم استانی عزیز . با همه هستم چرا فکری برای آبادانی شهر و استانمون نکنیم ؟؟؟ به خدا میتونیم دست به دست هم با کمک همدیگه استانی رو درست کنیم تا به بهترین شکل ممکن بشه و همه غبطه این استان رو بخورن .
حتی میتونیم یه استان مجازی داشته باشیم . استانی که تو خوب بودن ومهمان نوازی و خونگرمی شهره عام و خاص هستش .
__________________________________________________________________
اینم یکی از نامهای قدیمی سرزمین من شهر من بوشهر
در عصر هخامنشی از تمدنهای بزرگ در ایران تمدن لیان بودهاست که برخی به اشتباه نام آن را از نامهای بوشهر میدانند. طبق آثار کشف شده در منطقه باستانی هلیله و ریشهر نام این سرزمین ژرمانسیکا بودهاست. همچنین در آثار باستانی شوش از این بندر نام برده شدهاست. در زمان اسکندر نام آن به موزامبری تغییر یافت .
_____________________________________________________
جملاتی کوتاه از آنتونی رابینز :
۱٫ آنچه سرنوشت ما را تعیین میکند ، شرایط زندگی مان نیست ، بلکه تصمیم های ماست .
۲٫ هرگاه گرفتن تصمیم مهمی را دشوار یافتید ، بدانید که علتش فقط یم چیز است و آن این است که تصور روشنی از ارزشهای زندگی خود ندارید .
۳٫ فرق آدمهای موفق و ناموفق در آنچه که دارند نیست ، بلکه در این است که با توجه به امکانات و تجربیات خود چه می بینند و چه میکنند .
۴٫ تنها چیزی که موجب خاطر جمعی انسان در زندگی میشود این است که بدانید هر روزی که میگذرد به طریقی پیشرفت کرده اید .
۵٫ فراموش نکنید که زندگی مجموعه ای از لحظات است . میتوانیم لحظاتی را برای خود بیافرینیم که موجب تعالی ما باشد نه این که محدودمان کند .
__________________________________________________
با آرزوی موفقیت برای تک تک دوستانی که برای کارشناسی ارشد امتحان دادن . امیدوارم همگی شما موفق باشید .
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پ ن مسابقه : خانه وبلاگ نویسان بوشهر، با همکاری دبیرخانه روز بوشهر، برگزار می کند:
مسابقه وبلاگ نویسی به مناسبت روز بوشهر
وبلاگ نویسان عزیز استان بوشهر، می توانند از تاریخ ۸۸/۱۲/۰۱ تا تاریخ ۸۸/۱۲/۱۵ ، با قرار دادن یک مطلب در وبلاگ خود، پیرامون شهر بوشهر (موضوع اختیاری است ولی الزاماً درباره بوشهر باشد) در این مسابقه شرکت نمایند.
به همراه مطلب، گذاشتن عکس گرفته شده توسط نویسنده وبلاگ، درباره بوشهر و مرتبط با موضوع نوشته شده ، یک امتیاز برای وبلاگ نویس محسوب می شود. پویا بودن آن عکس ملاک تأثیر گذاری می باشد؛ اما گرفتن عکس با تلفن همراه، دوربین دیجیتال و یا دوربین آنالوگ تفاوتی ندارد.
شما علاقه مندان عزیز می توانید بعد از گذاشتن مطلب، به سایت خانه وبلاگ نویسان بوشهر مراجعه نموده و مشخصات خود را در فرمی که در این سایت قرار دارد وارد نمایید. به ۱۰ نفر از افراد برگزیده این مسابقه، جوایز ارزنده ای در جشنواره روز بوشهر که توسط دبیرخانه روز بوشهر برگزار می شود؛ اهدا خواهد شد.
لازم به ذکر است کسانی که در مسابقه شرکت می کنند؛ می بایست لوگوی روز بوشهر را در وبلاگ خود قرار دهند.
برگریزان گفت :
بهمن ۳۰م, ۱۳۸۸ در ۵:۲۰ ب.ظ
خیلی خیلی غم انگیز بود
من اصلا از این ماجرا خبر نداشتم
من مطمیینم که یه روز نجات پیدا میکنه
[پاسخ]
برگریزان گفت :
بهمن ۳۰م, ۱۳۸۸ در ۵:۲۱ ب.ظ
اطلاعاتی که دادی واقعاً عالی بود
دستت درست
[پاسخ]
باسیدون گفت :
بهمن ۳۰م, ۱۳۸۸ در ۶:۲۶ ب.ظ
مرسی بابت پستی که زدی
البته این مطلب رو قبلا” خونده بودم و یکی از پست هام در بلاگفا بود ولی کار خوبی کردی دوباره اونو گذاشتی
در رابطه با نام بوشهر , اینو از کجا و چه منبعی پیدا کردی چون در تاریخ بوشهر این نام ثبت شده که یکی از نام های قدیمی بوشهر , لیان بوده
جملات کوتاه هم زیبا بود
[پاسخ]
ه ( ح ) پ ر و ط ( ت ) گفت :
بهمن ۳۰م, ۱۳۸۸ در ۶:۵۴ ب.ظ
از جملات آخری که نشوتی خیلی خوشم اومد. مرسی
همه ی اونایی که امتحان داشتن هم انشاالله موفق باشن
[پاسخ]
نرگس گفت :
اسفند ۱م, ۱۳۸۸ در ۱۲:۳۹ ق.ظ
man faghat tunestam axe mikelanzh ro bebinam
rafael ro natunestam bebinam
[پاسخ]
داش سعید گفت :
اسفند ۱م, ۱۳۸۸ در ۸:۲۱ ق.ظ
اینجا خیلی زیباست /. و مطلبت فوق العاده /.
[پاسخ]
فاطمه پاسخ در تاريخ اسفند ۱م, ۱۳۸۸ ۹:۵۳ ق.ظ:
مرسی نظر لطف شماست .
[پاسخ]
هادی گفت :
اسفند ۱م, ۱۳۸۸ در ۱۱:۲۲ ق.ظ
اوهوم
ولی خوش بحال ایتالیا ایی ها
چون اگه بخوان باز هم میتونن مثل همون رافائل و یا شاید هزار برابر زیباتر رو بسازن
اما ما چی منتظری بقیه بسازن برامون
[پاسخ]
فاطمه پاسخ در تاريخ اسفند ۱م, ۱۳۸۸ ۱۱:۳۰ ق.ظ:
نه منتظر نیستم بقیه بسازنش .چون امکانش نیست که یه کشتی رو با اون عظمت و زیبایی بسازند . بلکه از مسئولین این انتظار رو دارم که بجای اینکه بخوان نابودش کنند بیان بازسازیش کنند و بقایاشو در بیارن و بجاش یه موزه درست کنند . چون امکانش نیست که بخوان دوباره بندازنش توی آب
[پاسخ]
arman eslahpazir گفت :
اسفند ۱م, ۱۳۸۸ در ۶:۴۲ ب.ظ
[پاسخ]
هوای تازه گفت :
اسفند ۲م, ۱۳۸۸ در ۱۲:۳۲ ب.ظ
مرسی خیلی جالب بود
یه چیزایی میدونستم ولی کامل نبود
[پاسخ]
روح الله ( کوکای عبدو ) گفت :
اسفند ۳م, ۱۳۸۸ در ۲:۰۸ ب.ظ
صد افسوس
پدر من یکی از کسانی بوده که توی این کشتی کار میکرده و چیزای رو تعریف میکنه که آدمی متعجب میشه
تعریف میکنه که شنیده بوده وقتی ناخداهای ایتالیای کشتی رو تحویل میدن چیزای رو به ما میگن شبیه نفرین خودمون
خدا کنه مسولین بفکر باشن
[پاسخ]
فاطمه پاسخ در تاريخ اسفند ۳م, ۱۳۸۸ ۲:۱۱ ب.ظ:
آخی . جدی میگی ؟؟؟
بابای منم تو زمانی که هنوز این کشتی رو نبرده بودن وسط دریا رفته بوده و توش رو دیده بوده
راستی روح الله دستت درد نکنه مرسی . خیلی لطف کردی
[پاسخ]
روح الله ( کوکای عبدو ) پاسخ در تاريخ اسفند ۳م, ۱۳۸۸ ۲:۳۵ ب.ظ:
خواهش میکنم فقط انجام وظیفه بوده
[پاسخ]
فرخی گفت :
تیر ۳م, ۱۳۸۹ در ۱۰:۵۳ ق.ظ
سلام ، جای خوشحال دارد که پس از سالها مقاله ای بی ریا در باره کشتی رافائل دیدم بنده بوشهری نیستم اما چون در سال ۵۹ و درست ۲۵ روز قبل از جنگ در اولین سفرم به بوشهر رافائل بی نظیر را دیدم و تفریحی هم اندرونش نصیب ما شد باور بفرمائید که سی و یک سال است که غم رافائل بر جان و روح ام چنگ انداخته! در آن زمان عکسی هم در کنار دریا انداختم در کنار پایه های آهنی زیر پیاده رو در قسمت پیچ جاده ساحلی بطرف گمرک ، که در این عکس قسمتی از کشتی رافائل در فاصله نسبتاً دوری در پشت سر ما دیده می شود! آرزوی من اینه که هر چه زودتر ” مردی از خویش برون آید و کاری بکند ” و کشتی رافائل تا به سرنوشت تایتانیک مبتلا نشده از زیر آب بیرون بکشند و ترمیم کنند ، آمین یا رب العالمین ، کی از اون روز؟! به وبلاگ نا قابل ما هم سر بزنید خوشحال میشم ، بنده زاده آبادانم اما به بوشهر هم علاقه زیادی دارم و از سفر های مکررم به آنجا یک سفر نامه هم نوشته ام تا چه وقت که رای خدا باشد به چاپش برسانم . بوشهر بندری که نه زادگاه من است / نه محل زندگی و ماوای من است / ولیکن عجیب دیوانه این بندرم / اگر چه آبادان زادگاه من است .
[پاسخ]